Op maandag 15 juni vond de raadsvergadering plaats waarin onder andere de kandidaat-wethouders werden voorgedragen, het nieuwe college werd benoemd en beëdigd, nieuwe raadsleden werden toegelaten en beëdigd en afscheid werd genomen van de oud-wethouders.
Daarna stond de bespreking van het coalitieakkoord “Samen werken aan de toekomst” centraal. Een akkoord waar ik namens PVV Borger-Odoorn zeker positieve punten in zie. De inzet van ervaringsdeskundigen en gebiedswethouders, het volkshuisvestingsprogramma, betaalbare verduurzaming en aandacht voor sport en voorzieningen zijn zaken waar wij constructief naar willen kijken.
Maar constructief betekent bij de PVV niet dat we automatisch met alles meeknikken.
Fractievoorzitter Arnold Spoor heeft in zijn bijdrage vooral benadrukt dat mooie woorden pas waarde krijgen wanneer onze inwoners daar ook echt iets van merken. Dienstverlening moet wat ons betreft niet alleen gaan over meeweten, meedenken, meedoen en meebeslissen. Wij zetten liever de vier P’s centraal: persoonlijk, papier, passend en proactief. Inwoners zijn geen formulier. Niet iedereen is digitaal vaardig. Maatwerk is belangrijker dan systeemdenken. En de gemeente moet inwoners actief wijzen op regelingen waar zij recht op hebben.
Ook hebben we zorgen uitgesproken over de lasten voor onze inwoners. Een WOZ/OZB-verhoging van 3 procent klinkt misschien als een mooi afgerond ambtelijk getal, maar voor onze inwoners is het gewoon geld. En dat geld groeit ze niet op de hunebedden. Juist nu boodschappen, energie en woonlasten al flink drukken op gezinnen, moeten wij extra voorzichtig zijn met lastenverhogingen.
Bij de toeristenbelasting hebben we aangegeven dat verhogen één ding is, maar deze vervolgens voor langere tijd vastzetten in onzekere tijden vinden wij onverstandig. Toerisme is belangrijk voor Borger-Odoorn, maar onze eigen inwoners mogen nooit de sluitpost worden.
Ook over de ambities in het akkoord blijven wij scherp. Grote ambities kosten geld. En wij willen voorkomen dat ieder goed idee automatisch eindigt met extra ambtenaren of dure externen. Eerst uitvoeren, dan pas uitbreiden als dat echt nodig is.
Over wonen hebben we aangegeven blij te zijn met de lijn: bouwen wat nodig is, niet bouwen om alleen maar een cijfertje te halen. Ook het stevige aandeel sociale huur klinkt ons goed in de oren, al willen wij daar wel graag concrete cijfers bij zien.
Tot slot heb ik bij het onderwerp nieuwkomers duidelijk gemaakt dat noaberschap waardevol is, maar dat we niet naïef moeten zijn. De druk op woningen en voorzieningen is al groot. De raad moet betrokken blijven bij opvangkeuzes. En voor de PVV blijft staan: geen voorrang voor statushouders. Iedereen heeft gelijke rechten en gelijke kansen.
Onze boodschap aan het nieuwe college is helder: wij werken mee waar plannen goed zijn voor onze inwoners, maar blijven kritisch waar het vaag, duur of onrechtvaardig wordt.
Zet onze inwoners op één, beloof niet meer dan u kunt waarmaken en blijf met beide benen in de Drentse klei.